മദീനായില്‍ അവതരിച്ചത് - വചനങ്ങള്‍ 18- വിഭാഗം (റുകൂഉ്) 2

`സൂറത്തുല്‍- ഖിത്താല്‍' (യുദ്ധത്തിന്റെ അദ്ധ്യായം) എന്നുകൂടി പേരുള്ള `സൂറത്ത്‌ മുഹമ്മദി'ല്‍ യുദ്ധ സംബന്ധമായ പല കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹു വിവരിച്ചു. പിന്നീട്‌, `വിജയത്തിന്റെ അദ്ധ്യായ'മായ `സൂറത്തുല്‍ ഫത്‌ഹി'ല്‍ വിജയത്തിന്റെ മാര്‍ഗങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും വിവരിച്ചു. തുടര്‍ന്നുകൊണ്ട്‌ ഈ അദ്ധ്യായത്തില്‍, നബി തിരുമേനി (സ.അ) യും അവിടുത്തെ അനുയായികളും തമ്മിലും, സത്യവിശ്വാസികള്‍ തമ്മതമ്മിലും എങ്ങനെ വര്‍ത്തിക്കണമെന്ന്‌ വിവരിക്കുന്നു. ഏതൊരു സമുദായത്തിന്റെയും കെട്ടുറപ്പും നിലനില്‍പും, അഭിവൃദ്ധിയും, പുരോഗതിയുമെല്ലാം തന്നെ, ആ സമുദായത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ പിടിക്കുന്ന നേതൃത്വത്തിന്റെയും, ആ നേതൃത്വത്തിന്‍ കീഴില്‍ നിലകൊള്ളുന്ന സമൂഹത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. നേതൃത്വം, സമര്‍ത്ഥവും തൃപ്‌തികരവുമായതായിരിക്കണം. സമൂഹമാകട്ടെ, നേതൃത്വത്തോട്‌ കൂറും മതിപ്പും പുലര്‍ത്തുന്നതും, അച്ചടക്കത്തോടും, അനുസരണയോടും, പരസ്‌പര സ്‌നേഹത്തോടുംകൂടി വര്‍ത്തിക്കുന്നതുമായിരിക്കണം.
ഏതൊരു സമൂഹത്തിനും അതിന്റെ നേതാവിനോടുണ്ടായിരിക്കേണ്ടുന്നതിനെക്കാള്‍ കവിഞ്ഞതാണ്‌ മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിന്‌ നബി തിരുമേനി (സ.അ) യോടുള്ള ബാധ്യത. النبي أولى بالمؤمنين من أنفسهم - الأحزاب (നബി സത്യവിശ്വാസികളോട്‌ അവരുടെ സ്വന്തം ദേഹങ്ങളെക്കാളും ബന്ധപ്പെട്ട ആളാണ്‌.) സൂഃ അഹ്‌സാബിലെ ഈ വചനത്തെപ്പറ്റി അവിടെ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌ ഓര്‍ക്കുക. ഈ സൂറത്തിലും ഇത്‌ സംബന്ധമായി പലതും കാണാവുന്നതാണ്‌. സൂറത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം നബി തിരുമേനി (സ.അ) യോട്‌ മുസ്‌ലിം സമുദായം സ്വീകരിക്കേണ്ടുന്ന മര്യാദകളെക്കുറിച്ച്‌ വിവരിക്കുന്നു. അതോടുകൂടി- നബി തിരുമേനി (സ.അ) യുടെ സ്ഥാനപദവികള്‍ മറ്റാര്‍ക്കും ഉണ്ടാകാവതല്ലെങ്കിലും- എല്ലാ കാലത്തും മുസ്‌ലിം സമുദായം അവരുടെ പൊതുനേതാവിനോടും, ഓരോ സംഘവും ആ സംഘത്തിന്റെ നേതാവിനോടും എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്നുള്ളതിന്റെ പ്രയോഗിക മാതൃകകൂടി അതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്‌ കാണാം.
ക്വുര്‍ആന്റെ സാധാരണ പതിവുപോലെത്തന്നെ ഈ അദ്ധ്യായത്തിലും, വലിയ ബുദ്ധിമാന്‍മാര്‍ക്കുമാത്രം മനസ്സിലാക്കാവുന്ന അതിഗഹനങ്ങളായ കുറെ തത്വങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കുകയല്ല അല്ലാഹു ചെയ്‌തിരിക്കുന്നത്‌. സാധാരണക്കാര്‍ക്കുപോലും വേഗത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതും, പ്രായോഗികരംഗത്ത്‌ എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ സ്വീകരിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നതുമായ ചില കാര്യങ്ങളാണ്‌ അല്ലാഹു വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. അതേസമയത്ത്‌, ചിന്തകന്മാരായ ആളുകള്‍ക്ക്‌ അവ ഓരോന്നിലും ഗൗരവമേറിയ തത്വവിജ്ഞാനങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതായി കാണാവുന്നതുമാണ്‌. والله ولي التوفيق

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ

പരമ കാരുണികനും കരുണാനിധിയുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തില്‍

 

49:1
  • يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُقَدِّمُوا۟ بَيْنَ يَدَىِ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴾١﴿
  • ഹേ, വിശ്വസിച്ചവരേ, അല്ലാഹുവിന്‍റെയും, അവന്‍റെ റസൂലിന്‍റെയും മുമ്പിൽ നിങ്ങൾ മുൻകടന്ന് (ഒന്നും) പ്രവർത്തിക്കരുത്.നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു(എല്ലാം) കേൾക്കുന്നവനാണ്, അറിയുന്നവനാണ്.
  • يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا = ഹേ വിശ്വസിച്ചവരേ, لَا تُقَدِّمُوا = നിങ്ങള്‍ മുൻകടന്ന് പ്രവർത്തിക്കരുത്, മുൻകൂട്ടി ചെയ്യരുത്, بَيْنَ يَدَيِ اللَّـهِ = അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പിൽ, وَرَسُولِهِ = അവന്റെ റസൂലിന്റെയും, وَاتَّقُوا اللَّـهَ = നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ, إِنَّ اللَّـهَ = നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു, سَمِيعٌ = കേൾക്കുന്നവനാണ്, عَلِيمٌ = അറിയുന്നവനാണ്

സത്യവിശ്വാസികളേഎന്ന സംബോധനയോടുകൂടി ആരംഭിക്കുകയും ഇടക്കിടെ ആ സംബോധന ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ സൂറത്തിലെ മിക്ക വിഷയങ്ങളും മുസ്‌ലിം സമുദായത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നവയാകുന്നു. ഏതൊരു കാര്യമായാലും, ആ കാര്യം ഇന്നപ്രകാരമായിരിക്കണമെന്ന് അല്ലാഹുവും റസൂലും തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിന്- അഥവാ അല്ലാഹുവിന്‍റെ വിധി റസൂൽﷺ മുഖേന ലഭിക്കുന്നതിന്- മുമ്പായി സത്യവിശ്വാസികൾ അതിൽ തീരുമാനവും നടപടിയും എടുക്കുവാൻ പാടില്ലെന്ന് അല്ലാഹു കൽപ്പിക്കുന്നു. റസൂൽ തിരുമേനിﷺയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഒരു സത്യവിശ്വാസി അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവിനോടും, റസൂലിനോടും കാണിക്കുന്ന അനാദരവും, അവിവേകവുമാണെന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ. റസൂൽ തിരുമേനി ﷺയുടെ അഭാവത്തിൽ, മതസംബന്ധമായ ഏതൊരു കാര്യത്തിലും ഖുർആന്‍റെയും സുന്നത്തിന്‍റെയും വിധി അന്വേഷിക്കാതെ, ആർക്കും സ്വന്തമായൊരു വിധി ഉണ്ടായിരിക്കുവാൻ പാടില്ലെന്നുള്ള വസ്തുതയും ഈ കൽപനയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

   യമനിലെ മുസ്‌ലിംകൾക്ക് മതകാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുവാനായി മുആദ് (معاد بن جبل – رض) നെ അയച്ച അവസരത്തിൽ നബി ﷺ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുകയുണ്ടായി: താൻ എന്തുകൊണ്ടാണ്- അഥവാ ഏതിനെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്- വിധി കൊടുക്കുക? മുആദ്(റ) പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഗ്രന്ഥംകൊണ്ട്.’ തിരുമേനി ﷺ:’അതിൽ കണ്ടെത്തിയില്ലെങ്കിലോ?’ മുആദ്(റ): ‘അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂലിന്‍റെ ‘സുന്നത്ത്’ (ചര്യ)കൊണ്ട്.’തിരുമേനിﷺ: ‘(അതിലും) കണ്ടത്തിയില്ലെങ്കിലോ?’ മുആദ്(റ): ‘ഞാൻ എന്‍റെ അഭിപ്രായം ആരാഞ്ഞെടുക്കും.’അപ്പോൾ തിരുമേനി, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നെഞ്ചിന്ന് കൊട്ടിക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂലിന്‍റെ ദൂതന്ന് അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂൽ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന കാര്യത്തിലേക്ക് സഹായം ചെയ്തുകൊടുത്ത അല്ലാഹുവിന് സ്തുതി!’ (അ; ദാ; തി; ജ) നബി ﷺയോട് സത്യവിശ്വാസികൾ എത്രമാത്രം ബഹുമാനത്തോടും, മര്യാദയോടുംകൂടി പെരുമാറേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അടുത്ത ഒരേ ഒരു വചനത്തിൽ നിന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്:

49:2
  • يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَرْفَعُوٓا۟ أَصْوَٰتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ ٱلنَّبِىِّ وَلَا تَجْهَرُوا۟ لَهُۥ بِٱلْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَٰلُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴾٢﴿
  • ഹേ, വിശ്വസിച്ചവരേ, പ്രവാചകന്‍റെ ശബ്ദത്തിനുമീതെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉയർത്തരുത്; നിങ്ങളിൽ ചിലർ ചിലരോട് [തമ്മതമ്മിൽ] ഉച്ചത്തിൽ പറയുന്നത് പോലെ, അദ്ദേഹത്തോട് (പറയുന്ന) വാക്ക് ഉച്ചത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യരുത്; നിങ്ങൾ അറിയാത്ത നിലയിൽ, നിങ്ങളുടെ കർമങ്ങൾ ഫലശൂന്യമായിപ്പോയേക്കുന്നത് കൊണ്ടത്രെ (ഇത് വിരോധിക്കുന്നത്).
  • يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا = ഹേ വിശ്വസിച്ചവരെ, لَا تَرْفَعُوا = നിങ്ങള്‍ ഉയർത്തരുത്, أَصْوَاتَكُمْ = നിങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ, فَوْقَ صَوْتِ = ശബ്ദത്തിന്റെ മീതെ, النَّبِيِّ = പ്രവാചകന്റെ,.നബിയുടെ, وَلَا تَجْهَرُوا = നിങ്ങള്‍ ഉച്ചത്തിലാക്കുകയും അരുത്, لَهُ = അദ്ദേഹത്തോട്, بِالْقَوْلِ = വാക്ക്(സംസാരം) കൊണ്ട്, വാക്കിൽ, كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ = നിങ്ങളിൽ ചിലർ ഉച്ചത്തിലാക്കുന്നത് പോലെ, لِبَعْضٍ = ചിലരോട്, أَن تَحْبَطَ = ഫലാശൂന്യമാകുനതിനാൽ, أَعْمَالُكُمْ = നിങ്ങളുടെ കർമങ്ങൾ, وَأَنتُمْ = നിങ്ങള്‍, لَا تَشْعُرُونَ = അറിയാതെ,അറിയുനതുമല്ല

നബിയുടെ അടുക്കൽവെച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾഅവിടുത്തെ ശബ്ദത്തെക്കാൾ കവിഞ്ഞ ശബ്‌ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതുംഅവിടുത്തോട് വല്ലതും പറയുമ്പോൾതമ്മതമ്മിൽ സംസാരിക്കാറുള്ള അത്ര ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതും സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് പാടില്ലാത്തതാണെന്നുംഅവരറിയാതെത്തന്നെ അവരുടെ സൽക്കർമ്മങ്ങൾ ഫലശൂന്യമായിപ്പോകുവാൻ അത് കാരണമായിത്തീരുമെന്നും അല്ലാഹു അറിയിക്കുന്നു. മുസ്‌ലിംകൾ നബി തിരുമേനിയെ തങ്ങളുടെ ഒരു നേതാവെന്ന നിലക്ക് മാത്രം വീക്ഷിച്ചാൽ പോരാഅവിടുന്ന് അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രവാചകൻമാരിൽ ശ്രേഷ്‌ഠനും ലോകർക്ക് മുഴുവനും അനുഗ്രഹവുംമാർഗദർശകനുമായി അയക്കപ്പെട്ട ദൂതനുമാണെന്ന് കൂടി ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. സാധാരണ നേതാക്കളോട് പോലും അവരുടെ അനുയായികൾ ഇത്തരം മര്യാദകൾ അവഗണിക്കുന്നത് ആക്ഷേപാർഹമാണല്ലോ. അപ്പോൾതിരുമേനിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇതിന്‍റെ ഗൗരവം എത്രത്തോളം വമ്പിച്ചതായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്.

 

നബി യുടെ ജീവിതകാലത്തെന്നപോലെഅതിന് ശേഷവും നബി യെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരങ്ങളിലും പരാമർശങ്ങളിലും ഇത്തരം മര്യാദകൾ ഗൗനിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. അവിടുത്തെ സ്ഥാനത്തിനും പദവിക്കും അനുയോജ്യമായ ഭാഷയിലുംസ്വരത്തിലുമായിരിക്കണം അത്. അവിടുത്തോടുള്ള ആദരവ് സത്യവിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ഉടലെടുക്കുന്നതുംഅനാദരവ് അവിശ്വാസത്തിൽനിന്നും കാപട്യത്തിൽനിന്നും ഉടലെടുക്കുന്നതുമാകുന്നു. തിരുമേനിയെ സംബോധന ചെയ്യുന്നതിലുംതിരുമേനിയുടെ സദസ്സിൽ സമ്മേളിക്കുന്നതിലുംവീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിലുമെല്ലാം തന്നെ പ്രത്യേകം അച്ചടക്കമര്യാദകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് സൂഃ നൂറിലുംസൂഃ അഹ്സാബിലും മറ്റും അല്ലാഹു എടുത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ഇവിടെ സ്മരണീയമാണ്.

 

നബി തിരുമേനി യുടെ സ്വഹാബികൾ അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഈ കൽപനകളെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇവിടെ അറിയുന്നത് നന്നായിരിക്കും. തമീം ഗോത്രക്കാരുടെ നിവേദകസംഘം (ഇവരെപ്പറ്റി താഴെ പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്) തിരുമേനിയുടെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾഅവരിൽ ആരെയാണ് അവരുടെ നേതാവായി നിശ്ചയിക്കേണ്ടത് എന്ന കാര്യത്തിൽ അബൂബക്‌റും(റ)ഉമറും (റ) തമ്മിൽ അഭിപ്രായ വിത്യാസമുണ്ടായി. ഇതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ തർക്കത്തിൽ രണ്ടാളുടെയും ശബ്‌ദം കുറച്ച് ഉച്ചത്തിലായിപ്പോയി. ഈ ക്വുർആൻ വചനത്തിന്‍റെ അവതരണം ആ സന്ദർഭത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട് ഉമർ (റ) നബി യോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾഅതുകേട്ട് മനസ്സിലാക്കുവാൻ പോലും ചിലപ്പോൾ സാധിക്കാതെ വരത്തക്കവിധം അത്ര പതുക്കെയായിരുന്നു സംസാരിച്ചിരുന്നത്. ഈ സംഭവം ബുഖാരിയിലും മുസ്‌ലിമിലും കാണാം. അബൂബക്ർ (റ) ആകട്ടെസ്വകാര്യ സംഭാഷണം നടത്തുവാൻവേണ്ടി വന്ന ഒരാളെപ്പോലെയായിരുന്നു അത് മുതൽ നബി യുമായി സംസാരിച്ചിരുന്നത് എന്നും നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വല്ല നിവേദകസംഘവും വരുമ്പോൾനബി ക്ക് സലാം പറയുന്നതും അവിടുത്തോട് സംസാരിക്കുന്നതും എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം മുൻകൂട്ടി അവർക്ക് അറിയിച്ചുകൊടുക്കുമായിരുന്നുവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഈ വചനം അവതരിച്ചശേഷം ഥാബിത്ത്ബ്നുഖൈസ് (ثا بت بن قيش )(റ) നബി യുടെ അടുക്കലേക്കുള്ള തന്‍റെ വരവ് നിറുത്തുകയുണ്ടായി. വിവരമറിഞ്ഞ് തിരുമേനി ആളയച്ച് സംഗതി അന്വേഷിച്ചു. വിഷാദത്തിൽ മുഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘വളരെ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഞാൻ. തിരുമേനിയുടെ ശബ്ദത്തെക്കാൾ എന്‍റെ ശബ്‌ദം ഉച്ചത്തിലായിപ്പോകാറുണ്ട്. ഇക്കാരണത്താൽ എന്‍റെ കർമങ്ങൾ (ആയത്തിൽ കണ്ടത് പോലെ ) ഫലശൂന്യമായിപ്പോയേക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.‘ ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ‘അദ്ദേഹം നല്ല നിലയിൽ ജീവിക്കുകയുംമരിക്കുകയും ചെയുന്ന സജ്ജനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽപെട്ട ആളാണെന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനിപ്പിക്കുവാൻ തിരുമേനി വീണ്ടും ആളയച്ചു. ഈ സംഭവവും ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും (റ) ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നത് നോക്കുക:

49:3
  • إِنَّ ٱلَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَٰتَهُمْ عِندَ رَسُولِ ٱللَّهِ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱمْتَحَنَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَىٰ ۚ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ ﴾٣﴿
  • നിശ്ചയമായും, അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂലിന്‍റെ അടുക്കൽവെച് തങ്ങളുടെ ശബ്ദം താഴ്ത്തുന്നവർ (ആരോ), അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തഖ്‌വ [ഭയഭക്തി]ക്കുവേണ്ടി അല്ലാഹു പരീക്ഷി(ച് പരിശീലിപ്പി)ച്ചിട്ടുള്ളവരത്രെ അക്കൂട്ടർ. അവർക്ക് പാപമോചനവും, മഹത്തായ പ്രതിഫലവും ഉണ്ട്.
  • إِنَّ الَّذِينَ = നിശ്ചയമായും യതൊരുവർ, يَغُضُّونَ = അവർ താഴ്ത്തും, പതുക്കെയാക്കുന്നു, أَصْوَاتَهُمْ = തങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളെ, عِندَ رَسُولِ اللَّـهِ = അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ അടുക്കൽ, أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ = യാതൊരുവനാണ് അക്കുട്ടർ, امْتَحَنَ اللَّـهُ = അല്ലാഹു പരീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, പരിശീലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, قُلُوبَهُمْ = അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ, لِلتَّقْوَىٰ = ഭയഭക്തി(സൂക്ഷ്മത)ക്ക്‌ വേണ്ടി, തഖ്‌വയിലേക്ക്‌, لَهُم = അവർക്കുണ്ട്, مَّغْفِرَةٌ = പൊറുതി, പാപമോചനം, وَأَجْرٌ عَظِيمٌ = മഹത്തായ (വമ്പിച്ച) പ്രതിഫലവും, കൂലിയും

تقوى (തഖ്‌വാ) എന്ന വാക്കിന് സൂക്ഷിക്കുകകാക്കുക എന്നൊക്കെയാണ് ഭാഷാർത്ഥം. ഭയപ്പാട് എന്ന അർത്ഥത്തിലും അത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടും. മതദൃഷ്ട്യാ കുറ്റകരവും ശിക്ഷാർഹവുമായ കാര്യങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുക – അഥവാ അല്ലാഹുവിന്‍റെ വിധിവിലക്കുകളെ അനുസരിക്കുക – എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തിലാണ് ഖുർആനിലുംഹദീഥിലും,ഇസ്‌ലാമിക സാഹിത്യങ്ങളിലും തക്വ്വ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഭയഭക്തി എന്ന് അതിന് അർത്ഥം കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും. ഹൃദയത്തിൽ ഭയഭക്തിയില്ലാത്തവൻ വിധിവിലക്കുകളെ മാനിക്കുകയില്ലല്ലോ. നെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് തഖ്‌വ ഇവിടെയാണ് (التقوى ههنا) എന്ന് നബി  പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നത് പ്രസിദ്ധമാണ്. ഹൃദയത്തിൽ തഖ്‌വ ഉള്ളതിന്‍റെ ലക്ഷണമാണ് നബി യോട് അച്ചടക്കത്തിലും ബഹുമാനത്തിലും പെരുമാറുന്നത്എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളും തഖ്‌വയുടെ ഇരിപ്പിടമായിരിക്കുവാൻ കൊള്ളുന്നവയല്ലഅതിന് കൊള്ളാവുന്ന ഹൃദയങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിനാൽ പ്രദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു അനുഗ്രഹമാണ് അത് എന്നൊക്കെ ഈ വചനത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്.

 

മുജാഹിദ് (റ) പ്രസ്താവിച്ചതായി അഹ്‌മദ് (റ) ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു: ഉമർ (റ)നോട് ഇപ്രകാരം എഴുതിചോദിക്കപ്പെട്ടു: അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ! ഒരു മനുഷ്യൻ (അല്ലാഹുവിനോട്) അനുസരണക്കേട് ചെയ്‍വാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലഅവനത് ചെയ്യുന്നുമില്ല. ഇവനാണോ ഉത്തമൻഅതല്ലഅനുസരണക്കേട് പ്രവർത്തിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുഅത് പ്രവർത്തിക്കാറില്ലഇങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യനോഅദ്ദേഹം മറുപടി എഴുതി: അനുസരണക്കേട് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയുംഎന്നിട്ടത് പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രെ അല്ലാഹുതഖ്‌വക്കുവേണ്ടി ഹൃദയങ്ങളെ പരീക്ഷിച്ചറിഞ്ഞകൂട്ടർ

 

49:4
  • إِنَّ ٱلَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَآءِ ٱلْحُجُرَٰتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴾٤﴿
  • (നബിയേ) അറകളുടെ പിന്നിൽനിന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നവരിൽ അധികമാളുകളും (കാര്യം) മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
  • إِنَّ الَّذِينَ = നിശ്ചയമായും യാതൊരുകൂട്ടർ, يُنَادُونَكَ = അവൻ നിന്നെ വിളിക്കും, مِن وَرَاءِ = പിമ്പുറത്തു (അപ്പുറത്തു) നിന്ന്, الْحُجُرَاتِ = അറ (മുറി)കളുടെ, أَكْثَرُهُمْ = അവരിലധികവും, لَا يَعْقِلُونَ = മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, ബുദ്ധികൊടുക്കുന്നില്ല
49:5
  • وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا۟ حَتَّىٰ تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴾٥﴿
  • നീ അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു ചെല്ലുന്നത് വരേക്ക് അവർ ക്ഷമിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ അതവർക്ക് ഉത്തമമാകുമായിരുന്നു. അല്ലാഹു വളരെ പൊറുക്കുന്നവനാണ്, കരുണാനിധിയാണ്.
  • وَلَوْ أَنَّهُمْ = അവരായിരുന്നെങ്കിൽ, صَبَرُوا = ക്ഷമിച്ചിരുന്നു (എങ്കിൽ), حَتَّىٰ تَخْرُجَ = നീ പുറപ്പെട്ടുവരുന്നതുവരെ, إِلَيْهِمْ = അവരിലേക്ക്‌, لَكَانَ = അതാകുമായിരുന്നു, خَيْرًا لَّهُمْ = അവർക്ക് ഉത്തമം, ഗുണം, കൂടുതൽ നല്ലത്, وَاللَّـهُ = അല്ലാഹു, غَفُورٌ = വളരെ പൊറുക്കുന്നവനാണ്, رَّحِيمٌ = കരുണാനിധിയാണ്

നബി തിരുമേനി  യുടെ പത്നിമാർക്ക് താമസിക്കുവാൻവേണ്ടി മദീനഃപളളിയുടെ പരിസരങ്ങളിൽ കെട്ടിയുണ്ടാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ചെറുകുടിലുകളെക്കുറിച്ചാണ് ‘അറകൾ‘ (الحجراتഎന്ന് പറഞ്ഞത്. തിരുമേനി ആ അറകളിൽ പോകുകയും താമസിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഈന്തത്തടികൾകൊണ്ട് നിർമിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവയുടെ മേൽപുരകൾ ഒരാൾക്ക് കയ്യെത്തത്തക്ക ഉയരത്തിൽ കമ്പിളി പാവിയതായിരുന്നു. വലീദുബ്നു അബ്ദിൽമലിക്ക് ഖലീഫഃയായിരുന്ന കാലത്ത് മദീനാപ്പള്ളി വികസിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം പ്രസ്തുത കുടിലുകൾ നീക്കം ചെയ്ത് ആ സ്ഥലങ്ങൾ പളളിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. ഇത് നിമിത്തം പലരും വ്യസനിച്ചു കരയുകയുണ്ടായി. സഈദുബ്നുൽ മുസയ്യബ് (റ) പറഞ്ഞു: മദീനഃയിൽ ജനിച്ചു വളരുന്നവരുംവിദേശത്തുനിന്ന് വരുന്നവരും നബി തിരുമേനി  യുടെ ജീവിതരീതി എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്ന് കണ്ടു മനസ്സിലാക്കുമാറ് അവ അങ്ങനെത്തന്നെ വിട്ടേച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായേനെ!. പെരുമയും പത്രാസും കാണിക്കുന്നതിൽ ജനങ്ങൾക്ക് വിരസം തോന്നിക്കുവാൻ അത് പര്യാപ്തമാകുമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പേര് (الحجرات) ആ അറകളുടെ ചരിത്രസ്മരണ ജനഹൃദയങ്ങളിൽ ലോകാവസാനം വരെ നിലനിറുത്തുകതന്നെ ചെയ്യുന്നു.

 

തമീം ഗോത്രക്കാരുടെ ഒരു നിവേദകസംഘം നബി  യുടെ അടുക്കൽ വരികയുണ്ടായി. മേൽ പ്രസ്താവിച്ച അറകളിൽ ഒന്നിലായിരുന്നു തിരുമേനി. തിരുമേനിയെ കാണുവാൻ ധൃതിപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവരിൽ ചിലർ തങ്ങളുടെ സഹജമായ പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ അറകളുടെ പിൻപുറത്തുനിന്ന് മുഹമ്മദേപുറത്തു വരൂ എന്ന് വിളിച്ചു സ്വൈരം കെടുത്തുകയുണ്ടായി. സംസ്കാരം സിദ്ധിക്കാത്ത ഉൾനാട്ടുകാരായിരുന്നു അവർ. നബിപുറത്തുവന്നു. ള്വുഹ്ർ നമസ്കാരത്തിന് സമയമായിരുന്നു. തിരുമേനി നമസ്കാരത്തിന് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ തിരുമേനിയെ പറ്റിക്കൂടി. ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളൂടെ കവിയെയും പ്രാസംഗികനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. നമുക്കൊരു മത്സരപ്പരീക്ഷ നടത്താം എന്നായി. (*) ‘കവിതയുമായിട്ടല്ല നാം നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആഭിജാത്യാഹങ്കാരത്തിനല്ല നമ്മോട് കല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുളളതും‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് തിരുമേനി നമസ്കാരത്തിന് തിരിഞ്ഞു. നമസ്കാരാനന്തരം നടന്ന സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷം നിവേദകസംഘം ഇസ്ലാമിൽ വിശ്വസിക്കുകയും,നബി യുടെ സമ്മാനം ലഭിച്ച് മടങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്തു. നബി  യോട് ഇതുപോലെയുളള പെരുമാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുവാൻ പാടില്ലെന്നാണ് ഈ വചനം മുഖേന അല്ലാഹു കൽപിക്കുന്നത്. മാന്യമല്ലാത്ത ഈ പെരുമാറ്റത്തിന് കാരണംകാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുവാനുളള ബുദ്ധിയില്ലായ്മയാണെന്ന് 4-ാം വചനത്തിന്റെ അന്ത്യഭാഗവും,അറിവില്ലായ്മകൊണ്ട് വരുന്ന ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹു പൊറുത്തു കൊടുക്കുമെന്ന് 5-ാം വചനത്തിന്റെ അന്ത്യഭാഗവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

 

——————

(*) ഗോത്രങ്ങൾതമ്മിൽ കവിതയിലും പ്രസംഗത്തിലും മത്സരങ്ങൾ നടത്തി ആഭിജാത്യം വർണിച്ച് ജയാപജയം നോക്കുന്നത് ജാഹിലിയ്യാ അറബികളുടെ പതിവായിരുന്നു.

——————

49:6
  • يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن جَآءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوٓا۟ أَن تُصِيبُوا۟ قَوْمًۢا بِجَهَٰلَةٍ فَتُصْبِحُوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَٰدِمِينَ ﴾٦﴿
  • ഹേ, വിശ്വസിച്ചവരേ, ദുർമാര്‍ഗിയായ ഒരാൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വല്ല വൃത്താന്തവും കൊണ്ടുവന്നാൽ, നിങ്ങൾ (അതിനെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചു) വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ; (അറിയാതെ) വിഡ്ഢിത്തത്തിൽ വല്ല ജനങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾ ആപത്തുണ്ടാക്കുകയും, എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ ചെയ്തതിന്‍റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ ഖേദക്കാരായിത്തീരുകയും ചെയ്തേക്കുമെന്നതിനാൽ. [അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ കല്പിക്കുന്നത്.]
  • ഈ വചനത്തിന്റെ ആശയം വ്യക്തമാണ്. ധാർമികബോധവും, സന്മാർഗനിഷ്ഠയുമില്ലാത്തവർക്ക് എന്തും ചേരും. ഏത് വിഷയത്തിലും അവരെ സൂക്ഷിച്ചു വേണം വിശ്വസിക്കുവാൻ. അല്ലാത്തപക്ഷം പലപ്പോഴും തൃപ്തികരമല്ലാത്ത ഭവിഷ്യത്തുകൾ നേരിട്ടേക്കും. അവരുടെ വാർത്തകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി - ശരിക്കും അന്വേഷണം നടത്തി സത്യാവസ്ഥ ബോധ്യപ്പെടാതെ - അന്യരുമായി ഇടപെടുമ്പോൾ പ്രത്യേകം സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അല്ലാഹു ഉണർത്തുന്നു. സത്യാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാതെ എടുക്കുന്ന നടപടികളെപ്പറ്റി അവസാനം ഖേദിക്കേണ്ടിവരുക സാധാരണമാണല്ലോ. നമ്മുടെ നിത്യാനുഭവങ്ങളിൽതന്നെ ഇതിന് ധാരാളം ഉദാഹരണങ്ങൾ ലഭിച്ചേക്കും. ഒരു വർത്തമാനം ഒരാളിൽനിന്ന് കേട്ടാൽ അയാൾ ഒരു സന്മാർഗ്ഗിയും വിശ്വസ്തനുമാണെങ്കിൽ അത് വിശ്വസിക്കാമെന്നും, അയാളുടെ സ്ഥിതിഗതികൾ അറിയപ്പെടാത്തപക്ഷം അത് അന്വേഷിക്കും മുമ്പ് അത് വിശ്വസിക്കരുതെന്നും ഈ വചനത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുമല്ലോ. ഈ ആയത്തിന്റെ താൽപര്യമനുസരിച്ചു തന്നെയാണ് ഹദീഥുകളുടെ നിവേദകൻമാരെല്ലാം സത്യവാൻമാരും മര്യാദക്കാരുമായിരിക്കണമെന്ന് ഹദീഥിന്റെ പണ്ഡിതൻമാർ നിഷ്കർഷവെച്ചിരിക്കുന്നതും. സത്യവാനും മര്യാദക്കാരനുമായി അറിയപ്പെടുന്നവരുടെ ഹദീഥ് സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണെന്നും, സ്ഥിതിഗതികൾ അറിയപ്പെടാത്ത നിവേദകൻമാരുടെ ഹദീഥുകൾ സ്വീകാര്യമല്ലെന്നും, നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതും ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽതന്നെ.
49:7
  • وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ ٱللَّهِ ۚ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِى كَثِيرٍ مِّنَ ٱلْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ ٱلْإِيمَٰنَ وَزَيَّنَهُۥ فِى قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ ٱلْكُفْرَ وَٱلْفُسُوقَ وَٱلْعِصْيَانَ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلرَّٰشِدُونَ ﴾٧﴿
  • അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂൽ നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. പല കാര്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹം നിങ്ങളെ അനുസരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിഷമിച്ചു പോകുമായിരുന്നു.എങ്കിലും, സത്യവിശ്വാസത്തെ അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാക്കിത്തരുകയും, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അതിനെ അലങ്കാരമാക്കിത്തരുകയും ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്; അവിശ്വാസവും, ദുർന്നടപ്പും, അനുസരണക്കേടും അവൻ നിങ്ങൾക്ക് വെറുപ്പാക്കിത്തരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. (അങ്ങനെയുള്ള) അക്കൂട്ടർതന്നെയാണ് തന്റേടമുള്ളവർ [സന്മാർഗികൾ];-
  • وَاعْلَمُوا = നിങ്ങൾ അറിയുക, أنّ فيكُمْ = നിങ്ങളിലുണ്ടെന്നു, رَسُولَ اللهِ = അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ, لَوْ يُطِيعُكُمْ = അദ്ദേഹം നിങ്ങളെ അനുസരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, في كَثِيرٍ = പലതിലും, مِنَ الأمْرِ = കാര്യത്തിൽ നിന്ന്, لَعَنِتُّمْ = നിങ്ങൾ വിഷമിക്കുമായിരുന്നു,കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു, وَلَٰكنَّ اللهَ = എങ്കിലും അല്ലാഹു, حَبَّبَ إلَيْكُمُ = നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുത്തി തന്നിരിക്കുന്നു, الإيمان = സത്യവിശ്വാസം, وَزَيَّنَهُ = അതിനെ അലങ്കാരമാക്കുകയും ചെയ്തു, في قُلُوبِكُمْ = നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ, وَكَرَّهَ إلَيْكُمُ = നിങ്ങൾക്കവൻ വെറുപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു, الكُفرَ = അവിശ്വാസം, وَالفُسُوقَ = ദുർമാർഗവും,ദുർനടപ്പും, തോന്നിയവാസവും, وَالعِصْيَانَ = അനുസരണക്കേടും, أُولَٰئِكَ هُمُ = അക്കൂട്ടർ തന്നെയാണ്, الرّاشِدُون = തന്റേടമുള്ളവർ,നേർമാർഗികൾ
49:8
  • فَضْلًا مِّنَ ٱللَّهِ وَنِعْمَةً ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴾٨﴿
  • അല്ലാഹുവിങ്കൽനിന്നുള്ള ദയവും, അനുഗ്രഹവുമായിട്ടത്രെ (അങ്ങനെ ചെയ്തത്). അല്ലാഹു സർവജ്ഞനും, അഗാധജ്ഞനുമാകുന്നു.
  • فَضْلًا = ദയവായിട്ടു,ഔദാര്യമായികൊണ്ടു, مِّنَ اللهِ = അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള, وَ نعْمَةً = അനുഗ്രഹവും, وَاللهُ = അല്ലാഹു, عَلِيمٌ = അറിയുന്നവനാണ്, حَكِيم = അഗാധജ്ഞനാണ്,യുക്തിമാനാണ്

അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂൽ  നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ബഹുമാനിക്കേണ്ടതും അനുസരിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ നന്മ ഏതിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങളെക്കാൾ അറിയുക അദ്ദേഹത്തിന്നാണ്. നേരെമറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിനോ ആവശ്യത്തിനോ അദ്ദേഹം വഴങ്ങണമെന്ന് കരുതിയാൽ അത് പലപ്പോഴും നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ ആപത്തായിത്തീർന്നേക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം. സത്യവിശ്വാസത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പ്രേമവുംഅവിശ്വാസത്തിലും ദുർന്നടപ്പിലും വെറുപ്പും ജനിപ്പിച്ചു തന്നത് അല്ലാഹുവാണ്. അത് അവന്‍റെ അനുഗ്രഹവും ദയവും നിമിത്തം നിങ്ങൾക്ക് സിദ്ധിച്ച മഹാഭാഗ്യമത്രെ. എന്നിരിക്കെറസൂലിന്‍റെ ഹിതത്തിനും കല്‍പനക്കും എതിരായി ഒരു താൽപര്യവും നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിക്കൂടാത്തതാണ് എന്നൊക്കെയാണ് അല്ലാഹു ഉണർത്തുന്നത്. وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلْحَقُّ أَهْوَآءَهُمْ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ -المؤمنون: ٧١ (യഥാർത്ഥം അവരുടെ ഇച്ഛകളെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ആകാശങ്ങളുംഭൂമിയുംഅവയിലുള്ളവരും കുഴപ്പത്തിലാകുമായിരുന്നു. സൂ: മുഅ്‌മിനൂൻ –71).

യാഥാർത്ഥമായ സത്യവിശ്വാസം മൂന്ന് ഘടകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഒന്ന്: മനസ്സുകൊണ്ടുള്ള വിശ്വാസം, (تصديق بالقلبരണ്ട്: നാവുകൊണ്ട് അത് ഏറ്റുപറയലും പ്രഖ്യാപിക്കലും (إقرار باللسان),മൂന്ന്: വിശ്വാസം പ്രകടമാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ (عمل بالأركان ). ഈ മൂന്നിന്‍റെയും മറുവശങ്ങളാണ് അവിശ്വാസംദുർന്നടപ്പ്അനുസരണക്കേട് (الكفر والفسوق والعصيان) എന്നിവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളോടും വെറുപ്പുണ്ടാകുമ്പോഴാണ് സത്യവിശ്വാസം സാക്ഷാൽകൃതമാകുന്നത്. ഈ നില പ്രാപിച്ചവരാണ് തന്റേടം തികഞ്ഞവരും നേർമാർഗികളും (أولئك هم الراشدين). അനസ് (റ) പ്രസ്താവിച്ചതായി അഹ്‌മദ്‌ (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു. ഇസ്‌ലാം പരസ്യവുംഈമാൻ ഹൃദയത്തിലുമാകുന്നു എന്ന് നബി പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് നെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് തഖ്‌വ ഇവിടെയാണ് എന്ന് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 15 – ാം വചനത്തിൽ കൂടുതൽ വിവരം കാണാം. أن شاء اللّه.

അടുത്ത വചനങ്ങളിൽ സത്യവിശ്വാസികൾ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടുന്ന പല സാമൂഹ്യമര്യാദകളും വിവരിക്കുന്നു:

49:9
  • وَإِن طَآئِفَتَانِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱقْتَتَلُوا۟ فَأَصْلِحُوا۟ بَيْنَهُمَا ۖ فَإِنۢ بَغَتْ إِحْدَىٰهُمَا عَلَى ٱلْأُخْرَىٰ فَقَٰتِلُوا۟ ٱلَّتِى تَبْغِى حَتَّىٰ تَفِىٓءَ إِلَىٰٓ أَمْرِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن فَآءَتْ فَأَصْلِحُوا۟ بَيْنَهُمَا بِٱلْعَدْلِ وَأَقْسِطُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُقْسِطِينَ ﴾٩﴿
  • സത്യവിശ്വാസികളിൽനിന്നുള്ള രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ പരസ്പരം സമരത്തിലായാൽ, നിങ്ങൾ അവതമ്മിൽ (യോജിപ്പിച്ചു) നന്നാക്കുവിൻ. എന്നിട്ട്, അവയിലൊന്ന് മറ്റേതിന്‍റെമേൽ അതിക്രമം നടത്തിയെങ്കിൽ, അതിക്രമം നടത്തുന്ന വിഭാഗം അല്ലാഹുവിന്‍റെ ആജ്ഞയിലേക്ക് മടങ്ങി [ഒതുങ്ങി] വരുന്നതു വരെ നിങ്ങൾ അതിനോട് സമരം നടത്തുവിൻ. അങ്ങനെ, അത് മടങ്ങിയെങ്കിൽ, അപ്പോൾ അവ രണ്ടിനുമിടയിൽ നീതിയനുസരിച്ച് നന്നാക്കിത്തീർക്കുവിൻ; നിങ്ങൾ നീതിമുറ പാലിക്കുകയും ചെയ്യണം. നിശ്ചയമായും നീതിമുറ പാലിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
  • وَإن = എങ്കിൽ,പക്ഷം, طائِفَتَان = രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ, مِنَ المُؤْمِنِينَ = സത്യവിശ്വാസികളിൽ നിന്ന്, اقْتَتَلُوا അവർ സമരം(യുദ്ധം,കൊല,ശണ്ഠ)ചെയ്തു(വെങ്കിൽ), فَأصْلِحُوا = എന്നാൽ നിങ്ങൾ നന്നാക്കുവിൻ,സന്ധിയാക്കുവിൻ, بَيْنَهُمَا = അവ രണ്ടും തമ്മിൽ, فَإن بَغَتْ = എന്നിട്ടു അതിക്രമം നടത്തിയെങ്കിൽ,ധിക്കാരം ചെയ്താൽ, إحْداهُمَا = ആ രണ്ടിലൊന്ന്, على الأُخْرَى = മറ്റേതിന്റെ മേൽ, فَقَاتِلوا = എന്നാൽ നിങ്ങൾ സമരം നടത്തുവിൻ, الَّتِي تَبْغِي = അതിക്രമം(ധിക്കാരം)ചെയ്യുന്നതിനോട്, حَتَّى تَفِيئَ = അത് മടങ്ങി(ഒതുങ്ങി,അടങ്ങി)വരുന്നത് വരെ, إلَى أمْرِ اللهِ = അല്ലാഹുവിന്റെ ആജ്ഞ(കല്പന)യിലേക്ക്, فَإن فَاءتْ = ഇനി അത് മടങ്ങിയാൽ, فَأصْلِحُوا = അപ്പോൾ നിങ്ങൾ നന്നാകുവിൻ, بَيْنَهُمَا = രണ്ടിനുമിടയിൽ, بِالعَدْلِ = നീതിയനുസരിച്ചു, وَأقْسِطُوا = നിങ്ങൾ നീതിമുറ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ, إنَّ اللهَ = നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു, يُحِبُّ = ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു,സ്നേഹിക്കും, المُقْسِطِين = നീതിമുറ പാലിക്കുന്നവരെ
49:10
  • إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا۟ بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴾١٠﴿
  • നിശ്ചയമായും, സത്യവിശ്വാസികൾ സഹോദരങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ രണ്ട് സഹോദരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിങ്ങൾ നന്നാക്കിക്കൊള്ളുക. നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ കരുണ ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാം.
  • إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ = നിശ്ചയമായും സത്യവിശ്വാസികൾ, إِخْوَةٌ = സഹോദരങ്ങൾ തന്നെ ( മാത്രമാണ്), فَأَصْلِحُوا = ആകെയാൽ നിങ്ങൾ നന്നാക്കുവിൻ, بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ = നിങ്ങളുടെ രണ്ട് സഹോദരങ്ങൾക്കിടയിൽ, وَاتَّقُوا اللَّـهَ = നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ, لَعَلَّكُمْ = നിങ്ങളായേക്കാം, നിങ്ങളാകുവാൻ, تُرْحَمُونَ = കരുണ ചെയ്യപ്പെടും

രണ്ടു വിഭാഗം മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ വഴക്കും ശണ്ഠയും കൂടുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ – നേതാക്കൾ വിശേഷിച്ചും – അവർക്കിടയിൽ സന്ധിയാക്കി നന്നാക്കിത്തീർക്കുന്നത് അവരുടെ കടമയാണ് . നല്ല വാക്ക് പറഞ്ഞുംസദുപദേശം നൽകിയുംഅല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകളെ ഓർമിപ്പിച്ചും ഇതു നിർവഹിക്കാം. എത്ര പരിശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു വിഭാഗക്കാർ നീതിയും നിയതിക്കും വഴങ്ങാതെ ആക്രമം തുടരുകയാണെങ്കിൽ – അതല്ലെങ്കിൽ ഇരുവിഭാഗവും തമ്മിൽ നന്നായിപ്പിരിഞ്ഞശേഷം ഒരു വിഭാഗം വീണ്ടും അക്രമത്തിനു മുതിരുന്നപക്ഷം – നീതിനിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുന്നതുവരെ അക്രമവിഭാഗത്തിനെതിരിൽ മറ്റുള്ളവർ പൊരുതുകയും ചെയ്യണം. അങ്ങനെസത്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും പക്ഷത്തിനു സഹായം നൽകണം. രണ്ടു കക്ഷികളും അവരുടെ ജയാപജയം നോക്കിക്കൊള്ളട്ടെ എന്നുവെച്ചു മൗനമവലംബിക്കുവാൻ സമുദായത്തിനു പാടില്ല. ഇങ്ങിനെ ചെയ്താൽ അക്രമത്തിന്‍റെ കക്ഷി സത്യത്തിനു വഴങ്ങുവാൻ നിർബന്ധിതമാകും. അപ്പോഴും ഇരുകൂട്ടർക്കുമിടയിൽ നീതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കി നന്നാക്കി പിരിച്ചുവിടണം. അക്രമത്തിനു മുതിർന്നതിന്റെ പേരിൽ ആ കക്ഷിക്ക്‌ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടുകൂടാത്തതാണ് ഏതൊരു കാര്യത്തിലും – ആരോടും – നീതിമുറ പാലിക്കുന്നത് സത്യവിശ്വാസികളുടെ കടമയത്രെ. ഏതെങ്കിലും വിധേന കക്ഷികളെ യോജിപ്പിച്ചാൽപോരാഓരോ ഇടപെടലും അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾക്കു യോജിച്ചതാണോനീതിയുക്തമാണോ എന്നുകൂടി സൂക്ഷികേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ അല്ലാഹുവിന് വളരെ ഇഷ്ടമാകുന്നു.

 

സത്യവിശ്വാസികൾ അന്യോന്യമുള്ള ബന്ധം അഭേദ്യമാണ്. അതെഅവർ സഹോദരൻമാരാണ്ജ്യേഷ്ഠാനുജൻമാരാണ്. ഒരേ സ്രഷ്ടാവിൽഒരേ രക്ഷിതാവിൽഒരേ ആദർശത്തിൽഒരേ നിയമസംഹിതയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണവർ. അവരുടെ വിചാരവികാരങ്ങളുംഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളുംആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും എല്ലാം ഒന്നാണ് – ഒന്നായിരിക്കണം. അതുകൊണ്ട് ആ കുടുംബസമൂഹത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട രണ്ടു സഹോദരങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്കും വക്കാണവും ഉണ്ടായിക്കൂടാ. വല്ലതും ഉണ്ടായികഴിഞ്ഞാൽമറ്റുള്ളവർ അവരെ തമ്മിൽ ഒത്തിണക്കി യോജിപ്പിക്കൽ അവരുടെ ഒഴിച്ചുകൂടാത്ത കടമയുമാണ്. കടമ മാത്രമല്ലസമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും അഭിവൃദ്ധിക്കും അനുപേക്ഷണീയുവുമാണത്. പക്ഷേഇന്നത്തെ മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ നിലയോ?!തുച്ഛമായ കാരണങ്ങളെച്ചൊല്ലി വ്യക്തികൾ തമ്മിലുംസംഘങ്ങൾ തമ്മിലുംസംഘടനകൾ തമ്മിലും ഛിദ്രിക്കുന്നു! കലഹിക്കുന്നു! തമ്മിൽ ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കുവാനുംനല്ല നിലയിൽ യോജിപ്പിക്കുവാനും ശ്രമിക്കുന്നതിനു പകരം ഛിദ്രം മൂർച്ഛിപ്പിക്കുവാനാണ് ഇന്ന് കൂടുതൽ ആളെ കാണുന്നത്. ശത്രുക്കൾ ഈ തക്കം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു! അല്ലാഹുവിൽ ശരണം!

 

അനസ് (റ ) പ്രസ്താവിക്കുന്നു : – നബി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരനെ അവൻ അക്രമിയായാലും അക്രമിക്കപ്പെട്ടവനായാലും നീ സഹായിക്കുക. ഞാൻ ചോദിച്ചു: “റസൂലേഇതാ,അക്രമിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കെ എനിക്കവനെ സഹായിക്കാം. എന്നാൽഅവൻ അക്രമിയായിരിക്കെ ഞാൻ എങ്ങനെ അവനെ സഹായിക്കുംതിരുമേനി പറഞ്ഞു: നീ അവനെ അക്രമത്തിൽ നിന്നു തടയണം. അതാണ് നീ അവന് ചെയ്യുന്ന സഹായം”.(ബു.) മറ്റൊരു ഹദീസിൽ നബി  പറയുന്നു: “നീതിപാലകന്മാരായ ആളുകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ പ്രകാശത്തിന്റെ പീഠങ്ങളിലായിരിക്കും. അതായത്തങ്ങളുടെ സ്വന്തക്കാരുടെ കാര്യത്തിലുംതങ്ങൾക്കു അധികാരം നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിഷയത്തിലും വിധി കല്പിക്കുന്നതിൽ നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആളുകൾ (മു .) മുസ്ലിംകൾ തമ്മിലുള്ള സാഹോദര്യബന്ധത്തെ വിശദീകരിക്കുന്ന നബിവചനകൾ ധരാളം ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കുവാനുണ്ട്. ഒന്ന് രണ്ട് വചനങ്ങളെങ്കിലും ഈ സന്ദർഭത്തിൽ നാം ഓർമിക്കുക :-

 

നബി  പറയുന്നു :-

 

1) നിങ്ങൾ പരസ്പരം അസൂയപ്പെടരുത്അന്യോന്യം (മത്സരിച്ച് ചരക്കുകൾക്ക്) വില കയറ്റരുത്അന്യോന്യം ഈർഷ്യത വെക്കരുത്അന്യോന്യം (സഹായിക്കാതെ) പിന്മാറിപ്പോകരുത്. ചിലർ ചിലരുടെ കച്ചവടത്തിനുമീതെ (അതു നിലവിലിരിക്കെ ) കച്ചവടം നടത്തരുത്. അല്ലാഹുവിന്റെ അടിയാന്മാരേനിങ്ങൾ സഹോദരന്മാരായിരിക്കുവിൻ! മുസ്ലിംമുസ്ലിമിന്റെ സഹോദരനാണ്. അവൻ അവനെ അക്രമിക്കുകയില്ലഅവനെ കൈവെടിയുകയില്ലഅവനെ അവഗണിക്കുകയില്ല. (നെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടികാട്ടികൊണ്ട്; ) ‘തഖ്‌വ‘ (ഭയഭക്തി) ഇവിടെയാണ്; ‘തഖ്‌വ‘ ഇവിടെയാണ്; ‘തഖ്‌വ‘ ഇവിടെയാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ അവന്റെ മുസ്ലിം സഹോദരനെ അവഗണിക്കുന്നതുതന്നെ മതിഅവനു ആപത്തിന്! (കൂടുതലൊന്നും വേണ്ടാ) മുസ്ലിമിന്റെ സർവ്വസ്വവും മുസ്ലിമിനു ‘ഹറാം‘ (നിഷിദ്ധം) ആകുന്നു. അതെഅവന്റെ രക്തവുംഅവന്റെ ധനവുംഅവന്റെ മാനവും. (മു.)

2) നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ തന്റെ ദേഹത്തിന് എന്ത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ അത് തന്റെ സഹോദരനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുവരെ അവൻ സത്യവിശ്വാസിയാവുകയില്ല . (ബു .:മു.) അൽപം ആലോചിച്ചുനോക്കിയാൽമുസ്ലിങ്ങളുടെ സാമുദായികവുംസാമൂഹ്യവുമായ കടമകളെല്ലാം ഉൾകൊള്ളുന്നതാണ് ഈ ഹദീസ് എന്ന് കാണാം .

   രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ സമരത്തിലായാൽ (وإن طائفتان الخ) എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കകൊണ്ടു ഒരോ വശത്തും ഒന്നിലധികം ആളുകളുണ്ടായാൽ മാത്രമേ അവർ തമ്മിൽ നന്നാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കേണ്ടതുള്ളൂ എന്നർത്ഥമില്ല. രണ്ട് വ്യക്തികൾ തമ്മിൽ ശണ്ഠകൂടിയാലും ഈ കല്പന ബാധകം തന്നെ. ഇമാം ബുഖാരി (റ) ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെതൊട്ടടുത്തവചനത്തിൽ ‘നിങ്ങളുടെ രണ്ട് സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ നിങ്ങൾ നന്നാക്കുവിൻ‘ (وأصلحوا بين أخويكمഎന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽനിന്നും മറ്റും ഇത് വ്യക്തമാണ്. സത്യവിശ്വാസികളുടെ സൽക്കർമങ്ങൾ മുഖേന സത്യവിശ്വാസം ശക്തിപ്പെടുകയുംദുഷ്കർമങ്ങൾ മുഖേന അത് ക്ഷയിച്ചു പോകുകയും ചെയുന്നു . പക്ഷേ ‘കുഫ്‌റോശിർക്കോ’ (അവിശ്വാസമോ ബഹുദൈവ വിശ്വാസമോ) അല്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും പാപം ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ ഒരാളെപ്പറ്റി- ചില തൽപരകക്ഷികൾ പറയുന്നതു പോലെ – അയാൾ ഇസ്‌ലാമിനു പുറത്തു പോയെന്നോഅവിശ്വാസിയാണെന്നോ പറയുവാൻ പാടില്ലെന്നും ഈ വചനങ്ങളിൽ നിന്നും മനസിലാക്കാം. പരസ്പരം കൊല വരെയുള്ള സമരം നടത്തുന്ന രണ്ടു വിഭാഗക്കാർക്കിടയിൽ നന്നാക്കണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾരണ്ടു കൂട്ടരെയും സത്യവിശ്വാസികളിൽപെട്ടവർ (من المؤمنين) എന്നാണല്ലോ അല്ലാഹു വിശേഷിപ്പിച്ചത് . തുടർന്നുകൊണ്ട് അവർ സഹോദരങ്ങളാണെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരിക്കുന്നു.